โหวตให้กระปาล์ม ดอทคอม โหวตได้วันละครั้ง โหวตได้ทุกวัน

สืบเนื่องจากบท ความก่อนหน้านี้ ที่ผมได้ขอติดตั้งอินเตอร์เน็ต และมีเบอร์บ้านอันไม่ได้ต้องการเลยมาด้วย และผมกลัวว่าค่าใช้จ่ายมันจะบานตะไท ก็เลยสอบถามพนักงานของบริษัทดังกล่าว (ไม่ขอเอ่ยชื่อ) เพื่อขอสอบถามข้อมูลอัตตราราคาค่าโทรเบอร์บ้านของบริษัทดัง กล่าว ผ่านทางระบบ Chat ในหน้าเว็บ แต่คำที่ได้จากพนักงานในช่วง แรกไม่เป็นที่หน้าพอใจ เพราะพนักงานตอบคำถามผมแบบคลุมเครือ อ้างถึงระบบอย่างเดียว ไอ้ผมมันก็ไม่ยอม ถ้ายังไม่ได้คำตอบที่กระจ่างผมก็เลยถามจี่ไปเรื่อย จนในที่สุดก็ได้คำตอบที่กระจ่าง ซึ่งมันเป็นคำตอบที่ผมต้องการ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่ยอมบอกตั้งแต่แรก ซึ่งผมขอบอกก่อนเลยว่า ผมกับพนักงานคนนี้ไม่ได้มีอะไรโกรธกันนะครับ ผมไม่ได้โกรธอะไรพนักงานคนนี้ ซึ่งหลังจากที่ได้คำตอบที่ต้องการผมก็ได้ขอโทษพนักงานคนดังกล่าว เพราะผมก็เห็นใจ ที่ต้องมารับอารมณ์ลูกค้าแทนผู้บริหารที่คิดนโยบายดังกล่าวออกมา

พอดีช่วงนี้มาอยู่ กทม. ก็เลยทำเรื่องขอติดตั้งอินเตอร์เน็ตจากบริษัทๆ หนึ่ง ที่มีชื่อภาษาอังกฤษ 4 ตัว และถ้าเขียนเป็นภาษาไทยจะมีจำนวน 3 ตัว ซึ่งก่อนหน้านี้ผมก็เคยได้ยินเรื่องเสียๆ ของบริษัทนี้มาก็เยอะแต่พึ่งจะมาเจอกับตัวเอง เรื่องของเรื่องคือผม ก็ทำเรื่องของติดตั้งอินเตอร์เน็ตนี้แหละครับ แล้วปรากฏว่าบริการที่ได้รับ มันไม่ประทับใจเอาซะเลย ผมไม่รู้ว่าคนอื่นโดนเหมือนผมไหมนะครับ แต่ผมว่าทำไมต้องให้บริการแย่ๆ แบบนี้ด้วย จะขายของทั้งทีทำไมไม่ให้ขอมูลให้ครบถ้วนให้ครึ่งไม่ให้ครึ่ง พอซื้อของเสร็จค่อยบอกความจริง แบบนี้มันใช้ไม่ได้นะครับ ถ้าขายของแบบนี้ อย่ามาขายซะเลย เปิดทางให้คนอื่นที่เขามีความรับผิดชอบ มีจรรยาบรรณมากกว่านี้มาขายดีกว่า ผมไม่ได้บอกว่าที่เขาทำมันผิด แต่ผมว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องแน่นอน แต่ช่างเถอะครับ มาฟังผมบ่นดีกว่า เริ่มจาก......

หลังจากที่ผมได้กลับมาพักผ่อนที่บ้านในจังหวัดนครพนม (อ่าน ข่าวเก่า) ซึ่งก็นับว่าเป็นโชคดีอย่างหนึ่งคือได้มาเจอหลานๆ ทุกคนเลย ซึ่งก่อนหน้านี้ผมไม่ทราบว่าหลานๆ ก็จะกลับมาบ้านด้วย เพราะไม่เห็นแม่ได้บอกอะไร ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมพอดี หลานๆ ก็เลยกลับมาอยู่บ้าน (เด็กในเมือง มาเที่ยวบ้านนอก) ก็ทำให้ผมได้เฮฮามิใช่น้อย แต่คนที่ดูออกจะมีความสุขที่สุดก็คงเป็น คุณพ่อของผม เพราะพ่อไม่ได้เจอ ลูกๆ หลานๆ มานาน ปกติพ่ออยู่ที่นครพนมเพียงคนเดียว นับว่าปีนี้ต้องขอขอบคุณ เหตุการณ์ใน กทม. มากๆ ที่ทำให้ครอบครัวของผมกลับมาอยู่รวมกันแบบพร้อมหน้าพร้อมตากันทุกคน ขนาดหลานๆ ผมยังพูดว่าเบื่อผู้ชายทะเลาะกันเลย เด็กๆ อยากเรียนก็ดันปิด รร. ฮาๆๆ หลานๆ ผมขยันจริงๆ

ใครเคยรู้สึกไหมว่า คนบางคนเราก็ไม่ควรจะเกรงใจ เพราะขนาดเค้าเองยังไม่เกรงใจเราเลย อยากทำอะไรก็ทำ หลายๆ ครั้งที่ผมเองเจอคนแบบนี้ และแอบคิดว่า ทำไหมเราต้องมาเจอคนแบบนี้ หลายๆ ครั้งที่คนพวกนี้ทำอะไรตามแต่ใจตนเองอยากทำ ซึ่งมันก็ไม่ผิดนะ ถ้าสิ่งที่เขาทำมันไม่ไปทำให้ใครเดือดร้อน ซึ่งก็เพราะเหตุนี้แหละ ที่ทำให้ผมเซ็งเพราะ เราทำอะไร เรากลับคิดถึงใจเค้า แต่เค้าไม่ได้คิดถึงใจเรา อยากจะทำอะไรก็ทำแบบเกรงใจ แต่เขาหารู้ไม่ว่า เรานั้นเกรงใจเค้า เขาก็เลยทำอะไรได้อย่างสบายใจ คนทุกข์ใจก็คือเรา เบื่อไหม ? ที่ต้องมานั่งเกรงใจคนอื่น อยู่ฝ่ายเดียว เหนื่อยไหม ที่ทำอะไรก็ต้องเกรงใจคนอื่น แต่ผมบอกใจตัวเองว่า อีกไม่นานๆ เราก็ต้องเดินออกจากตรงนี้แล้ว ซึ่งผมเองก็ท่องไว้ว่า นี้แหละจะเป็นสิ่งที่ทำให้เราแข็งเกร็งขึ้น แต่บางทีมันก็เหนื่อยนะ การเกรงใจคนมากๆ จนทำให้เราทำอะไรก็ลำบาก ในทางกลับกันคนที่ไม่เกรงใจใครเลย กลับทำอะไร ได้อย่างสบายใจ แต่ที่ผมอดทนได้เพราะ ผมรู้ว่า คนเราเกิดมาต้องมีสังคม เราอยู่คนเดียวไม่ได้ ฉะนั้นการเกรงใจมีติดตัวไว้ก็จะดี ... Read More