โหวตให้กระปาล์ม ดอทคอม โหวตได้วันละครั้ง โหวตได้ทุกวัน

ติดต่อสนใจที่จะประชาสัมพันธ์ข่าวสาร ฝากข่าว บทความลงในเว็บไซต์ แนะนำติชม หรือสนใจติดต่อโฆษณาสามารถติดต่อผมโดยตรงได้ที่ 08-5014-7805 เรียนสาย ประหยัด โกษาแสง ตามวันและเวลาราชการเท่านั้น หรือกรอกข้อมูลลงในฟอรม์ด้านล่างได้เลยครับ หากคุณสนใจจะลงโฆษณาในบล็อกนี้ ดูรายละเอียดการลงโฆษณา หรือตามที่อยู่ ประหยัด โกษาแสง บ้านเลขที่ 67 หมู่ที่ 8 ถนนนาหว้า-สกลนคร ตำบลนางัว อำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม 48180 Prayad Kosasaeng 67 Moo 8 Nawa-SakonNakhon Road Tambon Nangua Nawa District NAKHON PHANOM 48180 THAILAND ดู Prayad Kosasaeng นายประหยัด โกษาแสง ในแผนที่ขนาดใหญ่กว่า ... Read More

10 ความลับสุดยอดที่คุณไม่รู้เกี่ยวกับร้านริมทาง (โปรดวิจารณญาณในการอ่าน) ผมเองเป็นเจ้าของร้านอาหาร มีประสบการณ์ต่างๆมา share ให้อ่านเล่นๆ ลองสังเกตุดูนะว่า มันจริงมั้ย 1. แก้วน้ำล้างแบบไม่ใช้น้ำยาล้างจาน เกือบทุกร้าน 90% จะล้างแบบจ้วงๆน้ำสักสองสามครั้งเป็นอันเสร็จพิธี แล้วมันจะสะอาดมั้ยเนี่ย ยิ่งหวัด 2009 กำลังระบาดนะ 2. ประหยัดน้ำล้างจานกันจัง กะละมังเดียว ล้างเกือบ 200 จาน ร้านเหล่านี้มักมีแหล่งน้ำน้อย หรือต้องจ่ายตังค่าน้ำแพง 3. ตะเกียบเก๊าส์เก่าส์ บางร้านเป็นพลาสติกดั๊มดำ บางร่านไม้ไผ่ขึ้นราดำ เศร้าง่ะ 4. กระทะผัดแล้วผัดอีก จนกลิ่นไหม้ติด เลย ระหว่างจานแค่ราดน้ำแล้วใช้ตะหลิวเขี่ยกระทะกัง เชี๊ยะ เชี๊ยะ เชี๊ยะ เสร็จเรียกว่าไม่ล้งไม่ล้างมันและ ... Read More

คอมผมมันเป็นอะไรอีกแล้วก็ไม่รู้ ขึ้นเหมือนภาพด้านบน ทีแรกก็เข้าใจว่าเน็ตเล่นไม่ได้ แต่ลองเขาเว็บ อออน MSN เล่น Twitter ก็ได้ปกติ โอ้ว !! เป็นอะไรของมันอีกแล้วพึ่งจะลงวินโดวส์เสร็จเมื่อตอนเที่ยงๆ เองนะเนี่ย รีสตาร์ไปหลายรอบก็ไม่หาย สงสัยอยากเข้าป่ากล้วยแล้ว ซื้อใหม่ดีกว่า ฮ่าๆๆๆ ... Read More

หลังจากเริ่มฝึกงานวันแรก เมื่อวันที่ 2 พฤษจิกายน พ.ศ.2552 ก็ผ่านไปได้ด้วยดี ไม่มีเหตุการณ์อะไรที่ทำให้ หนักใจหรือว่าทำให้รู้สึกว่าไม่ไหว ซึ่งมันผิดกับที่ผมคิดไว้ในตอนแรกมากๆ เพราะในตอนแรกผมคิดว่าการไปฝึกงาน ที่นี้อาจจะต้องมีปัญหาติดขัด เพราะพนักงานส่วนใหญ่อายุมากกว่าแม่ผมซะอีก แต่พอได้ร่วมงานกันจริงๆ แล้วปรากฎว่า มันไม่ใช่อย่างที่คิดไว้ ทุกคนในที่ทำงานให้ความเป็นกันเองมาก จนทำให้เรารู้สึกว่ามันคือบ้านดีๆ นี้เอง ผมเคยคิดว่าวิสัยทัศน์ของผมกับของเหล่าพนักงานจะไปด้วยกันได้ไหม แต่แล้วมันก็ไม่ใช่อุปสรรค์ ถึงแม้ด้วยวัยเราจะต่างกัน แต่ก็สามารถทำงานร่วมกันได้เป็นอย่างดี เค้าไม่ได้มองเราว่าเป็นแค่เด็กฝึกงาน เค้ามองเราเป็นบุคลากรของเค้าคนหนึ่ง การฝึกงานที่นี้เลยกลายเป็นเรื่อง่ายไปเลย โดยที่ไม่ได้ปรับตัวอะไรมากเลย ที่ผมชอบคือ พี่ๆ ทุกคนให้ เกียรติผมและเพื่อน ไม่ได้มองว่าเราเป็นเด็ก ซึ่งมันต่างจากหลายๆ ที่ที่ผมเคยเจอ งานที่เราได้รับ ก็มีตั้งแต่ ซ่อมคอมพิวเตอร์ ลงโปรแกรม Notebook สแกนไวรัส ซ่อม wireless lan เขียนโปรแกรม ยกของ รับโทรศัพท์ ทำบัญชี แต่หลักๆ แล้วได้เขียนเวบให้ โดยเราได้ออกแบบและจัดทำ เวบไซต์ใหม่ให้ทางศูนย์ แต่ยังไม่เสร็จ แต่ก็ไปหลาย % แล้ว สามารถเข้าดูได้ครับ http://province.m-culture.go.th/mahasarakham/ ... Read More

พอดีอ่านเจอ แล้วชอเลย เอามาโพสต่อ ขอบคุณ บทความนี้จาก http://www.postsmiles.com มีหลายคนที่สับสนกับคำสองคำนี้ ความรัก กับ ความผูกพันธ์ มันคืออะไรนะ ต่างกันอย่างไร ความรัก กับ ความผูกพันธ์ เหมือนกันมั้ยนะ ถ้าไม่มีความผูกพันธ์ก็เกิดความรักได้นี่นา แต่ถ้าเกิดความรักแล้วไม่มีความผูกพันธ์ล่ะ จะเป็นไปได้รึเปล่านะ สำหรับเรา ความรักกับความผูกพันธ์ไม่เหมือนกัน มันแตกต่างกัน ความรักเกิดขึ้นได้เสมอ ทุกที่ ทุกเวลา ไม่ว่าเมื่อไหร่ ที่ไหน กับใครก็ตาม ... Read More

ต่อจาก ผ่านไป 2 ปี ทำไมยังคิดถึง ? 2 ปี มาแล้ว ตั้งแต่วันที่ผมเลิกกับแฟนเก่า 2 ปี แล้วก็ยังไม่เคยลืม ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงเธอ อาจเป็นเพราะผมไม่ต้องการที่จะลืมก็ เป็นได้  แต่ในตอนที่คบกันอยู่ ผมทำเหมือนเธอไม่มีค่า เป็นของตายผมได้เฝ้าถามตัวเองว่า หากไม่มีเธอจะเป็นอย่างไร จนวันนึงวันที่ผมได้โทรไปหาเธออีกครั้ง คำตอบที่ได้คือ หากไม่มีเธอ ก็ไม่มีผม หลังจากที่ได้คูยกันอีกครั้ง เหมือนกับผมกลับขึ้นมามีชีวิตอีกครั้ง หากไม่มีเธอชีวิตผมคงว่างเปล่า เรายังอยู่ด้วยกันอีกนานแสนนาน ฉันเชื่อตัวเองเช่นนั้น ถึงได้ปล่อยวันเวลาไปไกล ควรจะบอกบางคำก็ทำลืมไป คิดว่าเหลือเวลาเท่าไรก็พอพูดมัน กว่าจะบอกตัวเองว่าอย่ามั่นใจ ก็เมื่อในวันที่สาย ที่ไม่มีเธอข้างๆกายกัน ... Read More

บทความนี้เขียนมานานแล้ว ไปอ่านเจอพอดีเลยเอามาขึ้นเว็บสักหน่อย ในตอนนั้นผมเลือกเพลง อยากเกลียดเธอ ซึ่งเหมาะกับอารมณ์ในช่วงนั้นค่อนข้างมาก แต่ตอนนี้กำลังชอบเพลง เกลียดเธอไม่ลง มากกว่า ฮ่าๆ ผมว่าเพลงนี้ เข้าถึงอารมณ์ของผมได้ดี และตอนนี้ความสุขสึกเดิมๆเหล่านี้ยังคงมีอยู่ ผมเองยังไม่ลืมผู้หญิงคนนั้น และยังคิดถึงเธอเสมอ แม้เธอจะไม่รู้ตัวก็ตาม บทความข้างล่างนี้ผมเขียนมาหลายปีแล้ว บ้างส่วนข้อมูลมันก็หายไปผมเองก็อ่านไม่ออก เพราะตอนนั้นเขียนด้วยดินสอ มันมองเห้นได้แค่จางๆ ผมอ่านพอจับใจความได้นิดหน่อย ฮ่าๆๆ ความรัก เมื่อสูญเสียไปเเล้วก็ยังดีกว่าไม่เคยรัก ฟังดูแล้วเหมือนการพูดปอบใจตัวเอง แต่ก็ถูกครับนี้คือการพูดปอบใจตัวเอง ผมเชื่อว่ามันคงไม่ดีเท่าไหร่นักหรอกที่ถูกบอกเลิก คงไม่มีใครบ้าที่ไหนที่ถูกบอกเลิกทั้งทียังรักเค้าอยู่ กลับมาดีใจกระโดดโลดเต้น ซึ่งผมเองก็เป็นคนธรรมดา มีชีวิต มีจิตใจเจ็บได้ร้องไห้เป็นเหมือนคนทั่วไป ซึ่งก็คงไม่แปลกอะไรที่ผมจะเสียใจ แทบร้องไห้ ทั้งกินเหล้า เมาไปกินรอบไม่รู้ ฮ่าๆๆๆ แต่เชื่อไหมว่า ผมไม่คิดที่จะเกลียดเธอเลยนะ ที่ทิ้งผมไป ทำไมนะหรอ ง่ายๆ ก็เพราะรักไง ฮ่าๆ ผมยอมรับว่าเจ็บมาก อยากจะเกลียด ไม่อยากมองหน้า แต่ผมไม่สามารถทำได้ เพราะอะไร คิดว่าคงเดาออก ผมใช้เวลาทำใจยอมรับความจริงอยู่หลายเดือน แต่เชื่อไหมว่าสิ่งที่ทำให้ผม ข้ามจุดนั้นมาได้ มันคืออดีตที่ดีๆ ... Read More

ผ่านมาได้ไง ตั้ง 4 ปีแล้ว ที่เราไม่ได้ลอยกระทง ฮ่าๆๆ ทำไปได้ แต่อย่าพึ่งคิดว่า ไม่มีคนผมไปลอยกระทงนะ ถ้าคิดแบบนี้ คุณคิดผิดแล้วแน่นอน ฮ่าๆๆๆ ชีวิตผมไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นหรอกครับ ความจริงก้มีคนชวนผมไปลอยกระทงนะ แต่คนที่ชวนมันไม่ใช่แฟน ฮ่าๆๆ อีกอย่างคือผมอยากเคยพูดกับตัวเองไว้ว่าจะลอยกระทงกับคนที่ผมคิดว่าผมอยากลอยด้วยเท่านั้น ไม่ใช่ว่าอยากลอยกับใครก็ลอย (ความคิดส่วนตัว ออกจะบ้า)  ผมจะกล่าวถึงว่าทำไมถึงไม่ลอยกระทงมาถึง 4 ปี เหตุการณ์ต้องย้อนไปเมื่อตอน ม.5 เลย นานมาก ในปีนั้น เป็นปีที่ผมมีความสุขมาก ก็ว่าได้ ผมแอบชอบ รุ่นน้องคนหนึ่งที่ รร.เรียน ในปีนั้นทางโรงเรียนได้จัดงานลอยกระทงขึ้นที่โรงเรียน มีการจัดกิจจกรรม ให้นักเรียนทำกระทงแล้วไปลอยในสระน้ำของโรงเรียน และในวันนั้นก็ได้มีโอกาสลอยกระทงกับ รุ่นน้องคนนั้น เรียกได้ว่าทุกวันนี้ผมยังจำได้อย่างชัดเลยว่าเหตุการณ์ในวันนั้นเป้นยังไง หลังจากเหตุการณ์วันนั้น มันเป็นจัดเริ่มต้นที่ ทำให้ผมกล้าจีบน้องเค้าอย่างจริงจัง และผมกับน้องคนนี้ก็ได้ คบกันเป้นเพื่อนในเดือน กุมภาของปีต่อมา หลายๆ อย่างมันดูลงตัวผมเองมีความสุข เรา 2 คนดูรักกันดี (หรือผมคิดไปเอง) น้องคนนี้เป้นผู้หญิงในฝันของผม (ในตอนนั้น) เป็นผู้หญิงที่ห้าวๆ แต่ไม่แข้งกระด่าง มีความน่ารักใส่ๆ ในตัว ไม่ดื่มเหล้า ไม่เที่ยว ... Read More

วันนี้เป็นวันฝึกงานวันแรก เป็นอะไรที่ตื่นเต้นมาก ฮ่าๆๆ ไม่ได้นอนตื่นตอนเช้าๆ มา 4 ปีแล้ว วันนี้เป็นวันแรกในรอบ 4 ปีที่ตื่นในเวลา 6.30 น. ครั้งสุดท้ายที่ตื่นเวลานี้ จำแทบไม่ได้แล้ว ฮ่าๆ ขอบอกว่า อาบน้ำตอนเช้านี้มันหนาวสุดๆ ไปเลย ไม่แค่นั้น เริ่มตั้งแต่เดินทางออกจากที่พัก ไปยังที่ฝึกงาน โอ้วแม่เจ้า !! รถติดมากปกติไม่ค่อยเจอ ช่วงรถติด แบบนี้เลย  และที่น่าเบื่อคือ เจอไฟแดงทุกแยกเลยไม่เคยได้ทันไฟเขียวเลย รอนานมาก ซึ่งเป็นอะไรที่ผมเบื่อสุดๆ แต่มีสิ่งที่น่าเบื่อกว่านั้นอีกครับ ผมและเพื่อนอีก 2 คนไปถึงที่ฝึกงานประมาน 8 โมงหรืออาจจะยังไม่ถึงด้วยซ้ำ ผมกับเพื่อนนั่งรอนานมาก กว่าจะมีข้าราชการที่ทำงานที่นี้มา งานแรกที่ผมได้ทำคือ การลงบัญชี โอ้วแม่เจ้า !!! ผมทำไม่เป็น และเพื่อนผมก็ได้ทำงานในลักษณะเดียวกันนี้ ด้วย ฮ่าๆๆ แต่ผมดีหน่อยได้ผม อีก 2 คนมันได้เขียน ซึ่งผมเองก็ งงเหมือนกัน รู้สึกว่า การสื่อสารระหว่างทางคณะและทางศูนย์จะไม่เข้าใจกัน และทางศูนย์เองก็คงยังไม่ได้สื่อสารกันเองได้ไม่ดีเท่าที่ควรละมั่ง เพราะตอนผมและเพื่อนตัดสินใจมาฝึกงานที่นี้เพราะ อาจารย์แนะนำมาว่า ทางศูนย์ต้องการ คนที่จะมาพัฒนาระบบให้ ... Read More

หลังจากที่ทนใช้เมนบอร์ดมานาน เมื่อวันที่ 11 เดือนตุลาคม หลังจากเสร็จสิ้นภาระงาน และสอบเสร็จพอดีก็เลยตัดสินใจส่งเจ้าเมนบอร์ดบอร์ดตัวดีไปเคลมสักที หลังจากที่มันเสียมากับ 2 เดือน ความจริงไม่ต้องสงเคลมก็ได้ครับ แต่ประวสิทธิภาพในการทำงานของมัน ไม่ได้ดังใจ พูดง่ายๆ คือมันเล่นเกมส์ไม่ได้ ปัญหาขอมันคือ ช่องเสียบการ์ดจออันบน (สีฟ้า) มันเกิดใช้งานไม่ได้ แล้วผมก็ทนใช้ ช่องการ์ดจออันล่าง (สีดำ) มา 2 เดือนกว่า ซึ่งแน่นอนว่า ด้วยการออกแบบของเจ้า เมนบอร์ด P5K นี้มันถูกออกแบบมาให้ใช้งานการ์ดจอตัวเดียวเป็นหัก ช่อง PCI-E ตัวบนสีฟ้า จึงวิ่งเต็มสปีด คือ 16x แต่ตัว PCI-E ตัวสีดำข้างล่างวิ่งได้แค่ 4x เท่านั้น แตก็สามารถใช้งานทั่วไป ที่ไม่ต้องอาศัยแรงของการ์ดจอมากหนัก ได้เป็นอย่างดี แต่เมื่อผมต้องการเล่นเกมส์มันไม่สามารถตอบสนองความต้องการของผมได้ ก็เลยตัดสินใจส่งเคลมซะเลย รอมาหลายอาทิตย์ ในที่สุดก็ได้มาสักที และจะเป็นผลดีต่อ เจ้า Notebook คู่ใจของผม Acer Aspire 4520 ที่จะไม่ถูกใช้งานหามรุ่งหามค่ำอีกแล้ว ได้เวลาพักสักทีน่ะ ... Read More