โหวตให้กระปาล์ม ดอทคอม โหวตได้วันละครั้ง โหวตได้ทุกวัน

สืบเนื่องจากบท ความก่อนหน้านี้ ที่ผมได้ขอติดตั้งอินเตอร์เน็ต และมีเบอร์บ้านอันไม่ได้ต้องการเลยมาด้วย และผมกลัวว่าค่าใช้จ่ายมันจะบานตะไท ก็เลยสอบถามพนักงานของบริษัทดังกล่าว (ไม่ขอเอ่ยชื่อ) เพื่อขอสอบถามข้อมูลอัตตราราคาค่าโทรเบอร์บ้านของบริษัทดัง กล่าว ผ่านทางระบบ Chat ในหน้าเว็บ แต่คำที่ได้จากพนักงานในช่วง แรกไม่เป็นที่หน้าพอใจ เพราะพนักงานตอบคำถามผมแบบคลุมเครือ อ้างถึงระบบอย่างเดียว ไอ้ผมมันก็ไม่ยอม ถ้ายังไม่ได้คำตอบที่กระจ่างผมก็เลยถามจี่ไปเรื่อย จนในที่สุดก็ได้คำตอบที่กระจ่าง ซึ่งมันเป็นคำตอบที่ผมต้องการ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่ยอมบอกตั้งแต่แรก ซึ่งผมขอบอกก่อนเลยว่า ผมกับพนักงานคนนี้ไม่ได้มีอะไรโกรธกันนะครับ ผมไม่ได้โกรธอะไรพนักงานคนนี้ ซึ่งหลังจากที่ได้คำตอบที่ต้องการผมก็ได้ขอโทษพนักงานคนดังกล่าว เพราะผมก็เห็นใจ ที่ต้องมารับอารมณ์ลูกค้าแทนผู้บริหารที่คิดนโยบายดังกล่าวออกมา

พอดีช่วงนี้มาอยู่ กทม. ก็เลยทำเรื่องขอติดตั้งอินเตอร์เน็ตจากบริษัทๆ หนึ่ง ที่มีชื่อภาษาอังกฤษ 4 ตัว และถ้าเขียนเป็นภาษาไทยจะมีจำนวน 3 ตัว ซึ่งก่อนหน้านี้ผมก็เคยได้ยินเรื่องเสียๆ ของบริษัทนี้มาก็เยอะแต่พึ่งจะมาเจอกับตัวเอง เรื่องของเรื่องคือผม ก็ทำเรื่องของติดตั้งอินเตอร์เน็ตนี้แหละครับ แล้วปรากฏว่าบริการที่ได้รับ มันไม่ประทับใจเอาซะเลย ผมไม่รู้ว่าคนอื่นโดนเหมือนผมไหมนะครับ แต่ผมว่าทำไมต้องให้บริการแย่ๆ แบบนี้ด้วย จะขายของทั้งทีทำไมไม่ให้ขอมูลให้ครบถ้วนให้ครึ่งไม่ให้ครึ่ง พอซื้อของเสร็จค่อยบอกความจริง แบบนี้มันใช้ไม่ได้นะครับ ถ้าขายของแบบนี้ อย่ามาขายซะเลย เปิดทางให้คนอื่นที่เขามีความรับผิดชอบ มีจรรยาบรรณมากกว่านี้มาขายดีกว่า ผมไม่ได้บอกว่าที่เขาทำมันผิด แต่ผมว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องแน่นอน แต่ช่างเถอะครับ มาฟังผมบ่นดีกว่า เริ่มจาก......

ห่างหายไปนานเลยสำหรับบทความที่จะเอาเพลงมาให้เพื่อนๆ ได้ฟังกัน วันนี้มีโอกาสก็เลยเอาเพลงความหมายดีๆ มาแนะนำให้ฟังกันครับ ครั้งแรกที่ผมได้ฟังเพลงนี้ ก็ชอบเลย นั้นคือเพลง สบายมาก-Buddha bless เป็น New Single ใหม่ของ Buddha bless เนื้อหาในเพลงจะออกไปแนวๆ การมองโลกแง่บวก ซึ่งผมว่าฟังแล้วมันสบายใจขึ้นอีกเยอะเลย เพียงแค่เปลี่ยนแนวความคิด ก็ทำให้สิ่งเล็กๆ ที่มี เกิดมีคุณค่าอันมหาศาลขึ้นมาทันใด ผมชอบถ่อนๆ ในเนื้อเพลงที่ว่า " มองโลกให้ดีชีวิตก็ง่ายๆ ถ้า มันเครียดมากนักก็เอาเท้าขึ้นมาก่าย ควายมันยังยิ้ม จะคิดมากไปทำไม " ผมว่าแค่ถ่อนนี้ก็ทำให้คิดอะไรๆ ได้เยอะมากๆ ต้องขอบคุณที่แต่งเพลงดีๆ มาให้ฟัง ใครยังไม่ฟังก็ลองฟังดูนะครับ แล้วจะชอบ ก่อนเราจะสบายมันก็ต้องเคยลำบาก คิดแง่บวกแล้วชีวิตมันจะง่ายขึ้นนะจ๊ะ

เปิดตัวอย่างเป็นทางการเลยว่า ผมเองนั้นไม่สนับสนุนความรุนแรง ไม่ว่าจะมาจากการกระทำของฝากไหน จากใคร จากกลุ่มไหน สีใดๆ ผมไม่สน ถ้าคุณใช้ความรุนแรง ผมรับไม่ได้ ไม่ปลื้ม เพราะนั้นหมายถึงว่า คุณกำลังทำลายประเทศไทยอยู่ ไม่รักไม่ว่า แต่อย่ามาทำลายประเทศไทย ซึ่งนับวันความรุนแรงยิ่งมีมากขึ้น ประเทศเรายิ่งเสียหายมากขึ้น ไม่มีใครได้ผลดีจากการกระทำนี้อย่างแน่นอน ผมเชื่อว่า เราคนไทยทุกคน ต่างก็รักประเทศนี้ทั้งนั้น ฉะนั้นหยุดเถอะครับ หยุดใช้ความรุนแรง หยุดทำลายประเทศของเราเถอะ ซึ่งไหนๆ ก็ไม่ชอบการใช้ความรุนแรง ก็เลยเอา Banner จากเว็บไซต์ welovethai.in.th มาติดในบล็อกซะเลย

หลังจากที่เขียนเขียนบทคาวมเรื่อง แชร์ วิธีการอ่านหนังสือ ตอน : แรงบรรดาลใจในการอ่าน ไปแล้วก่อนหน้านี้แล้วมาถึงตอนนี้ผมก็จะมาแชร์วิธีการอ่านหนังสือขอผม ว่ามันจะเหมือนกับคุณหรือเปล่า แต่ขอบอกนะครับว่าวิธีการอ่านหนังสือของผม ไม่ได้มีจากตำราสอนการอ่านหนังสือไหนๆ อย่างแน่นอน ผมคิดว่าวิธีการนี้คงเหมาะสมกับคนอย่างผมที่สุดแล้ว และคนไม่เปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอน ซึ่งผมไม่ได้มาบอกว่า เวลาอ่านหนังสือคุณต้องมีสมาธิ ต้องปิด ทีวี ปิดคอม ไม่เปิดเพลง หรือบางคนถึงขั้น ทำเป็น Mind Mapping เลยก็มี ผมว่ามันไม่จำเป็นหรอก ซึ่งการอ่านหนังสือ มันไม่ใช่แค่การอ่านเพื่อไปสอบ คุณอย่าคิดว่าคุณจะอ่านหนังสือก็ต่อเมื่อคุณมีสอบ (ผมคิดว่าคนส่วนใหญ่ ถูกสอนมาให้อ่านหนังสือเพื่อไปสอบ)

เนื่องจากผมเป็นคนที่แต่ก่อนไม่ชอบอ่านหนังสือเอาซะเลย แม้กระทั่งหนังสือเรียนผมก็ยังไม่ค่อยจะอ่านเลย ซึ่งตอนนั้นผมโกหกตัวเองว่า ไม่รู้จะอ่านหนังสืออะไรดี มันเป็นเหตุผลที่ฟังแล้วเหมือนจะดูดีนะ ซึ่งผมก็ใช้เหตุผลนี้อ้างมาหลายปี จนมาวันหนึ่ง ผมได้ไปเจอหนึ่งสือเล่มหนึ่งเข้า ซึ่งเป็นหนังสือของเพื่อนน้องสาว (เพื่อนน้องสาวถือมาเลยยืมอ่าน) ซึ่งผมก็จำชื่อหนังสือไม่ได้ แต่รู้สึกว่าจะเป็นของสำนักพิมพ์ดอกหญ่า เป็นหนังสือแนวนวนิยายเกี่ยวกับความรัก เป็นหนังสือเล่มแรกที่ผมอ่านจบเล่ม และอ่านหลายรอบมาก ถามว่าทำไมถึงอ่านหลายรอบ คำตอบก็คือผมอ่านแล้วรู้สึกว่าชอบ และสนุกที่อ่าน ซึ่งหนังสือเล่มนี้แหละที่ทำให้ผมค้นพบว่าการอ่านหนังสือนั้น มันไม่ได้เป็นสิ่งที่ไกลตัว (จะกล่าวในภายหลังว่า ผมค้นพบอะไร จากการอ่านหนังสือเล่มนี้) และมันไม่สำคัญหรอกว่าคุณอ่านแล้ว คุณจะต้องจำได้ทั้งเล่ม หรืออ่านแล้วต้องจำเนื้อหาได้เกินกี่ % ซึ่งมันไม่มีกำหนดไว้ ประเด็นสำคัญคือ คุณได้อ่าน แล้วคุณละเริ่มอ่าน หนังสือแล้วหรือยัง ?

วันนี้ผมไปเดินหาซื้อหนังสือที่ร้าน se-ed สาขาบิ๊กซีมหาสารคาม (ไป 3 ครั้งภายในอาทิตย์เดียว) ความจริงก่ะว่าจะไปซื้อหนังสือเขียนโปรแกรมมาอ่าน แต่ดันไปเจอหนังสือเล่มหนึ่งเข้า เรียกได้ว่าแค่เจอหน้าปก+ชื่อหนังสือ ก็โดนใจ ทำให้อยากอ่านแล้ว หนังสือเล่มนี้ชื่อว่า กลับหัวคิด มองโลก 80% พลิกทุกวิกฤติงานและชีวิต คิดใน "มุมใหม่" ผู้เขียน Shigeta Saito (ชิเงตะ ไซโต้) ผู้แปลคือ คุณประวัติ เพียรเจริญ ผมลองผลิกมาอ่านที่ปกด้านหลัง มีใจความว่า

อีก 2 วันก็จะถึงงาน Meeting ของชาวทวิตเตอร์ในภาคอีสาน หรือ (#Esantwit )กันแล้ว ซึ่งงานนี้ผมเองก็ได้มีส่วนร่วมนิดหน่อย แต่ก็เพราะงานนี้แหละท่ได้ยินคำพูดบาทหู แบบเจ็บๆ คันๆ จากคุณเพื่อน เพราะไหนๆ เราก็มีโอกาสได้เป็นหนึ่งในส่วนร่วมในการจัดงาน เราก็อยากจะชวนเพื่อนๆ ของเราไปด้วย เพราะเพื่อนผมเองก็เล่นทวิเตอร์หลายคนเหมือนกัน แต่พอชวน มันถามว่าใครเป็นคนจัด่ะ ผมเลยตอบไปว่า กูเอง จัดไปทำไมว่ะ ไร้สาระ แล้วถ้าเข้าร่วมงานนี้กินฟรี ใช่ป่ะ (กำ นี้มึงหวังจะกินฟรีอย่างเดียวหรอ) เลยบอกไปว่าไม่ฟรี ใครไปก็แชร์ๆ ออกช่วยกัน ก็เลยเป้นที่มาก็คำว่า งาน ไม่ฟรี แถมไร้สาระ ซึ่งพวกนี้ผมไม่รู้ว่าสมองมันกำลังคิดอะไรอยู่ ไม่ใช่แค่งานนี้หลายๆ งาน ที่เคยชวนมันไปอย่าง #twitbkk หรืองานที่เกี่ยวกับทวิตเตอร์อื่นๆ มันก็พูด ขนาดงานสัมนาให้ความรู้ทางด้าน social media marketing ทั้งฟรีหรือเสียเงินเข้าฟัง มันก็ยังบอกว่าไร้สาระ ผมก็เลยงงว่ามันมองว่าไร้สาระตรงไหนว่ะ

ไม่รู้ทำไมชีวิตถึงมีแต่ปัญหา ที่พูดไม่ได้ท้อหรืออะไรมากมายนะ แต่แค่หงุดหงิดและลำคาญ ไม่รู้จะอะไรนักหนา ทำไมปัญหามันมักจะเข้ามาในช่วงเวลาที่ใกล้เคียงกัน ที่สำคัญถ้าเป็นปัญหาจากตัวเรา หรือปัญหาที่เกิดขึ้นจากตัวเราผมจะไม่ว่าอะไรเลย นี่มันเป็นปัญหาของใครบางก็ไม่รู้พยายามจะอยู่ห่างๆ แต่สุดท้ายมันก็เข้ามาหาเราจนได้ ไม่อยากหนี แต่บางทีรู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว อยากจะหนีเหมือนกัน แต่สุดท้ายก็ต้องสู้กับมัน พยายามจะหาทางออกหลายครั้งแล้ว แต่เหมือนไม่เจอทางออก ที่คิดออกก็น่าจะเป็นการ ปล่อยวาง แต่มันทำยากมากเลย พูดนะพูดง่าย แต่ผมบอกได้เลยว่า สำหรับผมแล้วมันยากมาก ใครทำได้ หรือมีวิธีก็แนะนำผมบ้างนะครับ จะทำบ้าง ถ้าเราเลือกที่จะปล่อยวางเรื่องหลายๆ เรื่องได้ คงจะเบาสมองขึ้นเยอะเลย ที่สำคัญคงไม่ต้องเคลียดเหมือนทุกวันนี้ ... Read More

วันนี้ผมต้องมาฝึกงานตั้งแต่เวลา 6 โมงเช้า (เหอะๆ โหดม่ะ ฝึกงานตั้งแต่ 6 โมงเช้า) ไม่ใช่ครั้งแรกนะครับ ที่ผมต้องมาฝึกงานตั้งแต่เวลา 6 โมงเช้า นี้เป็นครั้งที่ 2 แล้ว หนาวก็หนาว จนสั่นเลยแหละ ความจริงวันนี้ที่ต้องมาทำงานแต่เช้า เพราะว่ามีงานในช่วงเช้า นั้นคืองาน บวงสรวงงานกาชาดของจังหวัดมหาสารคาม  ความจริงผมต้องไปเตรียมงานตั้งแต่เมื่อวันอาทิตย์แล้ว พอวันจันทร์มาก็ต้องมาแต่เช้าๆ เพื่อเตรียมโน้นเตรียมนี้ และเพราะงานนี้แหละที่เล่นเอาผมเหนื่อย พอเที่ยงๆ มาอากาศร้อนมากๆ ผิดกับช่วงเช้าๆ เลย และก็งานนี้อีกแหละที่ทำให้ผม รู้สึกท้อ และไม่คุมการแรงกายแรงใจที่ทุ่มลงไป เรื่องมันมีอยู่ว่า ก่ะอิแค่หัวหมู ที่เสร็จหลังจากพิธีพวงสรวงนั้นแหละ เรื่องมันมีอยู่เวลา เวลาเราจะพวงสรวงอะไรแน่นอนว่าจะต้องมีของพวงสรวง และหัวหมูตัวต้นเหตุนี่แหละที่เค้านำมาพวงสรวง (ผมก็พึ่งรู้ว่าของพวงสรวงเค้าก็กินกัน) พอเสร็จจากพิธีพวงสรวง ก็จะมีการเก้บสิ่งของ (นั้นคือหน้าที่ของผมและเพื่อนๆ ฝึกงาน) เค้าบอกให้ผมยกไปเก็บผมก็ยกไปเก็บ พอผมยกไปเก็บ ก็มีคนหนึ่งโดนมา พูด (ด่า) ก็ประมานว่า "จะยกไปไหน หัวหมูนี้จะเอาให้ผู้ว่า" ผมก็ตอบไปว่าจะยกไปเก็บให้ครับ มันก็ว่ายาวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยไม่ขอพูดละกันครับ ละไว้ ในฐานที่ไม่ต้องเข้าใจ มันทำให้ผมคิดว่า เฮ้ยอะไรว่ะ หัวหมู ราคาก็ไม่น่าจะถึง 1,000 บาท ... Read More