เกลียดตัวเอง ผู้ชายอ่อนแอ !!!

ภาพจาก th.88db.com

ไม่ทราบว่ามีใครเคยรู้สึกเกลียดตัวเอง เหมือนกับผมไหม เคยรู้สึกเบื่อตัวเองบ้างหรือเปล่า ผมเองรู้สึกเบื่อตัวเอง เบื่อทำไมนะหรอ จะเล่าให้ฟังว่า ผมก็เป็นเหมือนผู้ชายทุกๆ มีจิตใจที่เข็มแข็ง แต่ที่ไม่เหมือนคือร่างกายของผม มันชอบอ่อนแอ บางทีอ่อนแอ มากกว่าผู้หญิงบางคนซะอีก คนปกติทั่วไปภายใน 1 ปี เค้าป่วยกันกี่ครั้งคุณเคยรู้ไหม ? ผมเองก็ไม่รู้ข้อมุลแน่ชัด แต่เพื่อนๆ พ่อแม่ พี่น้องที่อยู่รอบๆ ข้างผม จากการสงเกตในหนึ่งปีบางคนม่ป่วยเลยก็มี บางคนป่วย 3-4 ครั้งต่อปี ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกาย และการดูแลเอาใจใส่ในสุขภาพของตัวเอง

แล้วผมละใน 1 ปีผมป่วยกี่ครั้ง ? อย่าพูดถึง ระยะเวลาถึง 1 ปีเลย ในระยะเวลาเพียงแค่ 1 อาทิตย์คิดว่าผมป่วยกี่วัน บอกได้เลยว่า 3-4 วัน บางทีป่วยทั้งอาทิตย์ก็มี ลองคิดดูว่า แล้วถ้าเป็นเดือนหนึ่งละ จะขนาดไหนผมต้องทานยาหมดไปเท่าไหร่กัน แล้วถ้าเป็นระยะเวลา 1 ปีละ ป่วยกี่วัน ทานยาหมดไปกี่เม็ด ลองคิดดูแล้วมันน่ากลัวนะครับ แทนที่จะต้องตายเพราะป่วยผมว่า ผมอาจจะต้องตายเพราะยานี้แหละ เชื่อไหมว่า ? ยาพารา 1 กระปุก บรรจุยาได้ทั้งหมด 100 เม็ด ผมทานไม่ถึง 3 เดือนก็หมด เท่ากับว่าผมต้องทานยาพารา 1 เม็ดกว่าๆ ต่อวันเลย (โอ้วแม่เจ้า) ฟังดูอาจจะเว่อร์แต่เพื่อนๆ รอบข้างผมรู้ดี อย่างอาทิตย์นี้ผ่านมา ถึงวันศกร์ผมป่วยไปแล้ว 3 วัน ทานยาไปแล้ว 8 เม็ด นี่นับแค่ยาพารานะครับ ยังมียาอื่นๆ อีกที่ผมต้องทาน

มีบางคนบอกผมว่า “ดีนะที่ปาล์มเป็นคนทานยาง่าย” ผมบอกเลยว่าไม่ใช่เด็กๆ ผมเกลียดการทานยามาก ผมเคยทานยาเม็ดแบบ บดมาแล้ว แต่ก่อนการที่จะทานยานั้นเป็นสิ่งที่ยากมาก แต่แล้วสวรรค์ก็ลงโทษหรืออะไรก็ไม่รู้ ทำให้ผมต้องป่วยบ่อย กินยาเป็นว่าเล่น (กินบ่อยกว่ากินเหล้าอีก) แต่ไม่ใช่ผมเป็นอย่างนี้มานานนะ สมัยมัธยมผมไม่ใช่คนที่เจ้บป่วยบ่อยเลย แต่กลับกันผมไม่ค่อยป่วยด้วยซ้ำ แต่ก็เหมือนโดนสวรค์แกล้งอีกละเพราะ ตอนมัธยมต้องมีเหตุการณ์หลายๆ เหตุการณ์ ต้องต้องทำให้ผมได้เข้าโรงบาลบ่อยๆ ทั้งอุบัติเหตุ โดนโน้น โดนนี้ อะไรสารพัด แต่พอเข้ามหาวิทยาลัย เหมือนจะมีความเคลียด เรียนหนัก ภาระหน้าที่เพิ่มมากขึ้น ถูกกดดันจากครอบครัว และคนอื่นๆ พอขึ้นปี 2 ผมเริ่มป่วยบ่อยขึ้น ทานยาเยอะขึ้น อีกทั้งไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย ก็เลยทำให้ร่างกายนับวันยิ่งอ่อนแอลง

ยิ่งช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยมาก ร่างกายผมเอง แน่นอนว่าปรับตัวไม่ทันแน่นอน ก็มีอากาศป่วยอย่างแน่นอน ผมก็พยายามดูแลตัวเองอย่างสุดๆ แล้วก็ยังไม่วายจะป่วยจนได้

ความจริงที่มาเขียนก็แค่ความรู้สึกน้อยอกน้อยใจ ทำไหมตัวเราป่วยอยู่คนเดียว คนอื่นไม่เห็นเป้นอะไรเลย จะไปไหนมาไหนก็ไม่วายต้องพกยาไปด้วย จะทำอะไรเล่นอะไรกับเพื่อนๆ ก็ต้องดูแลตัวเองให้มากๆ กว่า เวลาเพื่อนชวนไปเที่ยวน้อยครั้งมากที่ผมจะไป เพราะผมรู้ตัวเองว่า สถานที่ที่เค้าจะไปเที่ยวกัน ร่างกายผมไหวไหม เพื่อจชวนไปเที่ยวเขาอากาศหนาวๆ ผมก็ตอบแบบไม่ต้องคิดว่าไม่ไป เพราะร่างกายผมรับไม่ได้แน่ๆ ถ้าต้องเดินขึ้นเขา บวกกับสภาพกดอากาศต่ำขนาดนั้น หายใจไม่ออก จะไปเที่ยวทะเลเวลาจะกินอะไรผมก็ต้องเลือกบางหลายอย่างที่ผมกินแล้วแพ้ กินเผ็ดก็ไม่ได้ กินเปรี้ยวก็ไม่ชอบ เรื่องมากจริงๆ ว่าม่ะ

แต่สุดท้ายแล้วถึงผมจะเกลียดตัวเองขนาดไหน แต่ผมก็ต้องดูแลสุขภาพตัวเอง ต้องรักตัวเอง เราไม่รักตัวเองแล้วใครจะมารักเราใช่ไหม ชีวิตยังต้องเดินต่อไป ไม่ตายเดี่ยวก็คงหาย หลังจากนี้ผมคงต้องดูแลสุขภาพตัวเองมากขึ้น หมั่นออกกำลังกาย ผ่อนคลายความเคลียดให้ได้ ขอให้ทุกคนจงโชคด๊ดูแลสุขภาพตัวเองให้ดีๆ นะครับ

GD Star Rating
loading...

Page view: 1183

ท่านสามารถนำบทความนี้ไปเผยแพร่ หรือแจกจ่ายตามเว็บไซต์หรือแหล่งต่างๆ ได้แต่ต้องทำลิงค์กลับมายังบทความหน้านี้ด้วย ขอบคุณล่วงหน้าครับ ท่านยังสามารถอ่านบทความของบล็อกกระปาล์ม ดอทคอมผ่านทาง RSS Feed และ Sitemap และติดตามผมได้ที่ Facebook : Twitter MSN : krapalm @ krapalm.com และ gTalk: krapalm @ gmail.com (ทั้ง msn gTalk ไม่ต้องเว้นวรรคนะครับ)