หลังจกาที่ฝึกงานมาเป็นระยะเวลา 3 เดือน ตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน 2552 จนถึงวันที่ 29 มกราคม 2553 มีหลายอย่างในชีวิต ที่เปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น และก็มีหลายอย่างที่แย่ลง แต่เราจะไม่พูดถึงจุดๆ นั้น อะไรแย่ๆ เราก็ทิ้งมันไปเก็บเอาแต่สิ่งที่ดีๆ ติดตัวออกมา เพราะคุณไม่หรอกว่า ชีวิตคุณจะมีสิ่งแย่ๆ เข้ามาอีกเมื่อหร่ ฉะนั้นปล่อยสิ่งแย่ๆ นั้นทิ้งไว้แล้วเดินจากไป แต่คุณอย่าลืมเด็ดขาดว่า คุณเคยผ่านสิ่งแย่ๆ นั้นมาแล้ว เก้บมันไว้เตื่อนสติ แต่อย่าเก็บมาคิดให้รกสมอง 3 เดือนที่ฝึกงานผมได้รับรู้ถึงวัฒนธรรมองค์ วัฒนธรรมการดำรงชีวิตของแต่ละคน คน 10 คนไม่การใช้ชีวิตที่แตกต่างกัน มีความต้องการต่างกัน แต่เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยกัน นี้คือสิ่งที่ผมได้จากการฝึกงาน 3 เดือนทำให้ชีวิตผมเปลี่ยน แนวคิด การดำเนินชีวิตเปลี่ยน เราได้รับรู้อะไรมากขึ้น มุมมองเปลี่ยนไปมาก ชีวิตนอกตำรามันเลวร้ายมาก แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีดี มันอยู่ที่เราว่าจะเลือกรับอะไร คนที่มีความสุขที่สุด ไม่ได้หมายวความว่าเขามีสิ่งที่ดีที่สุด เพียงแค่เค้าสามารถสร้างความสุข จากสิ่งที่เค้ามีได้ ถ้าจะถามว่า ได้อะไรบ้างจากการฝึกงาน
- การแต่งตัวถูกระเบียบ ใส่รองเท้าคัชชู ผูกไท เอาเสื้อเข้าใน ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ยากอีกต่อไป
- ตื่นเช้า นั้นคือสิ่งที่ไม่เคยทำตลอดเวลาที่เรียน
- เข้างานก่อนเวลา เลิกงานทีหลัง
- ทานข้าวครบ 3 มื่อ
- รู้จักการเข้าหาคนอื่น เรียนรู้ที่จะใช้คำพูด ต่างๆ ให้เหมาะสม ในการเข้าหาเพื่อนร่วมงาน
- รู้ว่าปัญหา เราไม่ควรเดินหนี
- การทำงานตามคำสั่งของคนอื่นเป็นยังไง ง่ายบ้าง ยากบ้าง
- เรียนรู้ที่จะปฏิเสธ
- เรียนรู้ที่จะเถียงอย่างนุ่มนวล ออกความคิดเห็นในสถานการณ์ที่ควรจะออก
- รู้ว่าคนบางคน ไม่ยอมฟังเห็นผลใครเลย
- รู้ว่าการทำเผื่อคนอื่น ไม่ได้สุขใจเสมอไป
- อะไรคือ สร้างภาพ
- ใครบ้างที่ความเห็นแก่ตัว
- ทำไมต้องเอาใจหัวหน้า
- อะไรคือ ควร และอะไรไม่ควร
- อะไรคือยอม และไม่ควรจะยอม
- ความดีอยู่ที่ใคร ความผิดอยู่ที่ใคร (ท่องไว้จะได้ไม่เป็นทุกข์)
- ทุกคนมีความโลภ
- ความอดทน ควรมีติดตัว
- การนินทราคนอื่น คือการผ่อนคลาย
- รู้ว่าควรจะบ่นเมื่อควรจะบ่น
- เวลาไหนควรจะยิ้ม เวลาไหนควรจะเศร้า
- ใจเขาใจเรา ทุกคนมีติดตัว แต่ถูกความเห้นแก่ตัวทับถมจนมืดมน
- การทำงาน บางอย่างไม่ควรจะทุ่มเท่
- ต่อให้เก่งขนาดไหน ถ้าร่างกายไม่แข็งแรงก็ไม่มีประโยชน์
- อย่าขัดขาใคร ถ้าไม่จำเป็น (ทำยากมาก)
- สุดท้าย คับที่อยู่ได้ คับใจก็ไม่ควรจะหนี
